Autyzm a toksyny środowiskowe: Ołów i Rtęć

Treść

Korelacja metali ciężkich z autyzmem: Przegląd 91 badań (1999–2016) wykazał, że 74% z nich sugeruje, iż rtęć jest czynnikiem ryzyka rozwoju autyzmu, ujawniając zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie skutki. Łącznie 67 z 91 badań potwierdza związek między ołowiem, rtęcią a autyzmem.
Efekty chelacji (DMSA): W badaniu z 2014 roku (Egipt, 45 dzieci z autyzmem vs. 45 kontrolnych) stwierdzono wysoki poziom rtęci i ołowiu we krwi dzieci z autyzmem. Stosowanie DMSA (kwasu dimerkaptobursztynowego) jako czynnika chelatującego spowodowało spadek poziomu metali we krwi oraz spadek objawów autystycznych.
Ograniczenie DMSA: DMSA skutecznie usuwa metale z krwi, ale nie przekracza bariery krew-mózg. Skoro autyzm jest skoncentrowany w mózgu, DMSA ma ograniczoną skuteczność w bezpośrednim usuwaniu toksyn z układu nerwowego.