Efekt drugiego posiłku (Second Meal Effect)
Treść
Zjawisko, w którym składniki posiłku śniadaniowego decydują o reakcji glikemicznej po kolejnym posiłku (obiadzie). Nie jest to efekt „zjedzenia czegoś złego na obiedzie”, lecz wynik programowania organizmu przez śniadanie.
- Historia i definicja: Zjawisko opisane po raz pierwszy w 1982 roku przez prof. Davida Jankinsa (Uniwersytet w Toronto).
- Mechanizm „pieca”:
- Śniadanie bogate w błonnik rozpuszczalny działa jak „grube polano” – utrzymuje stabilny, równy poziom glukozy.
- Śniadanie ubogie w błonnik (białe pieczywo, słodkie wypieki) działa jak „papier” – powoduje gwałtowny skok glukozy, po którym następuje szybki spadek i stan „zimnego pieca” (niska wrażliwość na insulinę) w momencie obiadu.
- Wyniki badań (Jenkins, 1982):
- Osoby spożywające śniadanie bogate w błonnik rozpuszczalny (owies, nasiona strączkowe) miały po obiedzie 50% niższy wyrzut glukozy w porównaniu do grupy kontrolnej.
- Poziom insuliny po takim śniadaniu był niższy o 30–40%, co oznaczał mniejsze obciążenie trzustki.