Ewolucyjna adaptacja człowieka do diety roślinnej

Treść

Czas trwania ewolucji roślinożerności: Nasi przodkowie przez ok. 20 milionów lat ewolucji żywili się głównie roślinami (liście, kwiaty, winorośl, owoce) oraz niewielką ilością bezkręgowców.
Pojawienie się mięsa w diecie: Mięso stało się istotnym składnikiem diety dopiero w ciągu ostatnich 10–15 tysięcy lat (ok. 10% czasu ewolucji Homo sapiens, który trwa ok. 150 tys. lat).
Dowody anatomiczne i fizjologiczne:
- Przewód pokarmowy: Długi układ pokarmowy człowieka jest przystosowany do trawienia pokarmów roślinnych (wymagających rozkładu bakteryjnego), w przeciwieństwie do krótkiego przewodu drapieżników.
- Prostata i pęcherzyki nasienne: Badanie z 2001 roku wskazuje, że gatunki mięsożerne nie mają pęcherzyków nasiennych. Człowiek je posiada, co potwierdza ewolucyjną przystosowanie do diety roślinnej, a spożywanie mięsa jest zjawiskiem niedawnym.
- Witamina C: Człowiek utracił zdolność do syntezy witaminy C w trakcie ewolucji, ponieważ jego dieta była bogata w rośliny (źródło witaminy C). Mięso jej nie zawiera. Gdyby dieta bazowała na mięsie, organizm musiałby ją syntetyzować (jak psy).
Porównanie z naczelnych: Dieta wszystkich naczelnych (w tym najbliższych krewnych: goryli, szympansów, orangutanów) w 98% składa się z roślin, a w 2% z mięsa (głównie bezkręgowców: mrówek, termitów, ślimaków).