Mechanizmy powstawania zespołu jelita drażliwego (IBS)

Treść

Zespół jelita drażliwego (IBS) charakteryzuje się bólami brzucha oraz zaburzeniami rytmu wypróżnień. Poniżej przedstawiono osiem kluczowych mechanizmów patofizjologicznych prowadzących do tej choroby.

  • Przewlekły stres i oś podwzgórze-przysadka-nadnercza: Stres aktywuje uwalnianie hormonu uwalniającego kortykotropinę (CRH) z podwzgórza. CRH zwiększa przepływ w jelitach oraz przyspiesza pasaż jelitowy, co bezpośrednio prowadzi do biegunki.
  • Zaburzenia serotonergiczne: Ponad 90% serotoniny w organizmie znajduje się w jelitach. Serotonina przyśpiesza pasaż jelitowy. U osób z IBS produkcja serotoniny jest zmniejszona w wyniku działania interferonu gamma (IFN-γ).
  • Dysbioza jelitowa: Stwierdzono mniejszą różnorodność mikrobiomu oraz redukcję bakterii z grupy Bacteroides. Skuteczność przeszczepu mikrobiotu (FMT) w leczeniu IBS wynosi około 50%.
  • Nadmiar cukru i osłabienie bariery jelitowej: Bakterie zużywające cukier przestają wytwarzać ligandy AhR (receptory hydrokarbonu arylowego). Brak tych ligandów osłabia ochronę jelit przed patogenami, takimi jak Candida.
  • Nadużywanie antybiotyków: Prowadzi do przerostu chorobotwórczej flory bakteryjnej poprzez redukcję kolonii komensalnych. Wyjątkiem jest rifaksymina, która może mieć pozytywny wpływ na przebieg IBS.
  • Niedokwasowość żołądka: Niewystarczająca produkcja kwasu żołądkowego nie zapobiega rozwojowi bakterii, co sprzyja powstawaniu IBS.
  • Niedobór trójjodorytoniny (T3): T3 kontroluje wchłanianie węglowodanów oraz pasaż jelitowy. Niskie stężenie T3 powoduje gorsze wchłanianie węglowodanów, osłabienie pasażu i nadmierną fermentację, skutkującą wzdęciami i bólami brzucha.
  • Niedobory witamin: Niskie poziomy witaminy D oraz witaminy B6 są skorelowane z występowaniem zespołu jelita drażliwego.

Powiązane