Objawy skórne i naczyniowe chorób wątroby

Treść

Skóra jest „mapą” stanu zdrowia, w tym kondycji wątroby. Charakterystyczne objawy skórne pojawiają się, gdy wątroba nie radzi sobie z metabolizmem lub krzepnięciem krwi.

• Żółtaczka (ikterus): Żółto-pomarańczowe zabarwienie skóry, śluzówek i białek oczu. Wynika z podwyższonego stężenia bilirubiny (barwnik powstający przy rozpadzie krwinek czerwonych). Pojawia się, gdy stężenie bilirubiny przekracza 3 mg/dl.
• Siniaki i krwawienia: Powstają samoistnie (bez urazu) na skórze, z dziąseł, nosa, przewodu pokarmowego lub narządów rodnych. Mechanizm: wątroba produkuje czynniki krzepnięcia (białka); ich brak zaburza proces krzepnięcia.
• Pajączki naczyniowe (angioma pajęczy): Czerwone, rozgałęzione naczynia o średnicy rzadko przekraczającej 2 cm. Występują na twarzy, szyi, ramionach i górnym tułowiu. Typowe dla marskości wątroby, alkoholowego zapalenia wątroby oraz wirusowego zapalenia wątroby typu C.
• Rumień dłoniowy: Zaczerwienienie skóry dłoni (zazwyczaj grzbietu ręki), bez bólu i świądu, z uczuciem ciepła. Przyczyna: podwyższone stężenie estrogenów we krwi (wzrost poziomu estrogenów przy uszkodzeniu wątroby).
• Świąd skóry: Może dotyczyć całego ciała lub kończyn (spód dłoni i stóp). Charakterystyczna cecha: nasila się w godzinach wieczornych. Towarzyszy pierwotnej marskości żółciowej, pierwotnemu stwardniającemu zapaleniu dróg żółciowych oraz wewnątrzwątrobowej cholestazie ciężarnych.

Powiązane

• zoltaczka
• marskosc-watroby
• wirusowe-zapalenie-watroby
• estrogeny
• swiad