Treść
- Pelikula (błona wewnętrzna): Cienka, ciemnobrązowa warstwa otaczająca jądro orzecha stanowi zaledwie kilka procent wagi całego orzecha, ale zawiera aż 90% wszystkich polifenoli zawartych w produkcie. Usunięcie tej błony (np. zdrapanie paznokciem) oznacza utratę najcenniejszej części antyoksydacyjnej.
- Mechanizm działania (Elagotanony → Urolityna A): Głównym typem polifenoli w orzechach są elagotanony. Nie są one wchłaniane bezpośrednio do krwiobiegu. Przechodzą przez żołądek i docierają do jelita grubego, gdzie są metabolizowane przez bakterie jelitowe w urolitynę A.
- Urolityna A i mitofagia: Urolityna A uruchamia proces mitofagii – sprzątania zużytych mitochondriów (mikroskopijnych elektrowni komórkowych). Poprawia to sprawność mitochondriów w mięśniach, co jest kluczowe w starzeniu się.
- Badanie PREDIMED: Uczestnicy spożywający 30 g orzechów włoskich dziennie (ok. 7–8 połówek) przez co najmniej 5 lat wykazali o 30% niższe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (zawał, udar, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych).
- Metabotypy jelitowe: Skuteczność orzechów zależy od bakterii w jelicie.
- Metabotyp A (25–40% populacji): Produkują urolitynę A.
- Metabotyp B (50–55% populacji): Produkują urolitynę B i izourolitynę A.
- Metabotyp Zero (10–25% populacji): Nie produkują urolityn. Dotyczy to osób z zaburzoną florą jelitową (np. po antybiotykoterapii). Brakuje im bakterii Streptococcus thermophilus.
- Interwencja dla Metabotypu Zero: Suplementacja Streptococcus thermophilus pozwala tym osobom na produkcję urolityny A. Źródła: żywność fermentowana, jogurt naturalny, sery dojrzewające.
- Badanie kliniczne (Nature Metabolism): Podanie urolityny A poprawiło sprawność mitochondriów w mięśniach u osób starszych.
- Badanie seniorów (65–90 lat): Po 4 miesiącach spożywania orzechów włoskich wykazano poprawę wytrzymałości mięśni i wzrost liczby powtórzeń przy zmęczeniu mięśnia.
Powiązane