Wpływ przebywania w lesie na układ hormonalny i stres

Treść

Spacer po lesie hamuje wydzielanie hormonów stresu: kortyzolu, adrenaliny i noradrenaliny.
Związki te są kluczowe w reakcji „walki lub ucieczki”; ich nadmiar w warunkach współczesnego życia prowadzi do przewlekłego stresu.
Mechanizm działania polega na ingerencji w układ hormonalny poprzez sygnały z otoczenia (fitoncydy), które sygnalizują organizmowi bezpieczeństwo i brak bezpośredniego zagrożenia, co pozwala na obniżenie poziomu hormonów stresowych.
Badanie z 2019 roku (systematyczny przegląd i metaanaliza) wykazało, że poziomy kortyzolu są istotnie niższe u osób spacerujących po lesie w porównaniu do grup miejskich.
Obniżenie poziomu hormonów stresu ma bezpośredni wpływ na układ sercowo-naczyniowy: stabilizuje rytm serca i wpływa na obniżenie ciśnienia krwi.
Spacer po lesie osłabia stany lękowe, depresję oraz zmęczenie.