Wpływ rtęci z tuńczyka na aktywację hormonów tarczycy

Treść

Źródło ekspozycji: Tuńczyk w puszkach (biały tuńczyk i tuńczyk „light”).
Mechanizm działania (kradzież selenu): Rtęć wiąże się z selenem tak silnie, że go unieruchamia. Choć tuńczyk zawiera selen, dostarcza również sporych ilości rtęci, która „kradnie” dostępny selen.
Skutek kliniczny: Aktywacja hormonów tarczycy (przekształcenie T4 w T3) wymaga enzymów selenozawierających. Bez wolnego selenu nie powstają aktywne hormony.
Objawy: Pacjent może mieć prawidłowy poziom T4, ale czuć się fatalnie z powodu niskiego poziomu T3 (aktywnej formy).
Dane ilościowe:
- Biały tuńczyk: średnio 35 ppm rtęci.
- Tuńczyk „light”: 12 ppm rtęci (3 razy mniej).
Zalecenia: Wybierać wersję „light”, maksymalnie jedną puszkę tygodniowo. Bezpieczniejsze alternatywy: sardynki i szprotki (śladowe ilości rtęci, nisko w łańcuchu pokarmowym).